BREATH OF LIFE

چقد زندگی بد شده تازگیا.دارم میبینم که تو سختیا و موقعایی که حالم واقعن بده هیچ کاری نمیتونه بکنه. نمیفهمه حتی. و انقد مشمئز میشم از اینکه بهش پناه میبرم و بعد حس میکنم دارم با کسی حرف میزنم که هیچی نمیفهمه از من. بش حق میدم نفهمه البته. منو چقد میشناسه مگه؟ انتظار دارم مث ریحان باشه که با کیلومترها فاصله از رو سلام کردنم بفهمه حالمو؟ درسته نزدیک بوده، اما چی میدونه از من مگه.. چی میدونسته از من مگه..چی انتظار دارم... چی میخوام... از کسی که نمیشناسه منو.. تقصیر اونم نیستا.. رابطمون اشتبا بود. و حالا هی گوله گوله اشک بریز :) تاوان همه اشتباهاتت..پرخاشگر شدم. دعوام میشه هی. تو خونه مخصوصن... زد BREATH OF LIFE...

پیچیدگی. درماندگی ترس خستگی من کجام؟ چیکار دارم میکنم؟... نمیدونم. حتی نمیدونم دوست دارم چی بشه. این وضعیت داره خسنم میکنه. این وضعیت هیچی نبودن و درعین حال همه چیز بودن. این خسنم میکنه که میرم یه جای جدید و ناگهان به ذهنم میرسه بعدن باید بیارمش اینجا ، و بعد از خودم میپرسم که آیا واقعن دوست دارم باهاش بیام اینجا؟ دیشب 4 ساعت تمام من سوال پرسیدم ازش و اون جواب داد. دروغ نمیگه. الکی چیزی نمیگه تا نگهم داره. هیچوقت دروغ نمیگه. بهم قول الکی نمیده و اینا خیلی خوبه. بهم میگه که این رابطه تا هرجاییم همینطوری ادامه پیدا کنه اون قیچوقت توان تموم کردنشو نداره. همیشه همینطوریه. همیشه طرف مونثه که ش BREATH OF LIFE...

.شنبه ها و دوشنبه ها میرم خانه سالمندان و میبریمشون حمام. با دوستای جدیدی که ۶ سال از خودم بزرگترن. میریم اونجا و من احساس قدرت میکنم. میریم اونجا و خودمو میبینم که ۵۰،۶۰ سال دیگه روی ویلچر نشسته و نمیتونه یه کلمه حرف بزنه. میبینم که دارن منو میشورن، خشک میکنن، لباسامو میپوشونن و بعد پوشکم میکنن و بعد تو اتاقی که رو تخت اون طرفیش یه پیرزنی با وضعیت بدتر از من خوابیده میذارنم رو تختم. اتاقی که هیچی نداره. و منی که هیچی ندارم. اون هفته یکیشون یه لیف داشت واسه خودش، لیفشو گم کرده بود. کلی خواهش و التماسم داد لیفشو پیدا کنم، پیدا نشد. امروز واسش لیف بردم :) و اینکه یه روزایی میاد که تمام داراییت ا BREATH OF LIFE...